Hotspur po angielsku oznacza heisporna. U Szekspira ten przydomek nosi porywczy Henry Percy, i odrobina jego temperamentu tkwi też w drezdeńskim zespole, który przyjął tę nazwę w 1993 roku. Ich pole działania wymaga jednak przede wszystkim dyscypliny: Hotspurs grają tam, gdzie się tańczy, i to całkiem serio.
Bale, gale i turnieje taneczne stanowią trzon ich kalendarza. Do tego dochodzą bale teatralne, das Internationale Tanzfestival Dresden oraz filharmoniczne koncerty rockowo-klasyczne. Kto gra dla tancerzy turniejowych, musi utrzymywać tempo z absolutną precyzją, wyraźnie porządkować formy i płynnie przechodzić między tańcem standardowym, latynoskimi rytmami i swingiem. Quickstep, który się spieszy, albo rumba, która się wlecze, od razu rzuca się w oczy na parkiecie.
Pod względem muzycznym zespół pracuje z sekcją rytmiczną, trzyosobową sekcją dętą i wokalem. Taki skład daje wiele możliwości: w swingowych numerach dęciaki prowadzą riffy i figury w tle za śpiewakiem, w dixielandzie aranżacja otwiera się na solówki i improwizację zbiorową, a w międzynarodowej muzyce tanecznej głosy nadają melodiom blask.
Do obecnego składu należą Michael Hugo Schwarz jako wokalista, Torsten Hellmig na saksofonie, David Hobeck na trąbce, Steffen Dubau przy fortepianie, Uwe Fink na kontrabasie i Martin Weiske na perkusji. Korzenie zespołu sięgają jednak dalej. Część muzyków znała się już z orkiestry Klaus Fischer, zanim założyli Hotspurs. Do składu założycielskiego należał także trębacz Jürgen Heinzmann; dziś gra w Jackpot oraz w swoich autorskich programach solowych i od czasu do czasu wraca jako gość.
Przez ponad trzy dekady Hotspurs z Dresden wypracowali sobie dzięki stałej obecności na scenie opinię niezawodnego, dowcipnego i elastycznego zespołu. Sami ujmują swoje motto w krótką formułę: zawsze na żywo. Chodzi o muzykę bez podkładu, tworzoną w danym momencie i reagującą na publiczność, czy to na parkiecie, czy przed sceną jazzową.
Festiwal Dixieland co roku na stałe wpisuje się do ich kalendarza, między innymi za sprawą koncertów w Feldschlößchen Stammhaus lub podczas Jazz im Kaufpark. Kto posłucha, szybko zauważy, że dla tego zespołu muzyka taneczna i jazz to dwie strony tego samego medalu.