Kiedy zespół jazzowy po raz pierwszy zagrał w Chemnitz w 1983 roku, miasto nazywało się jeszcze Karl-Marx-Stadt. Cztery dekady później zespół znalazł się wśród muzyków, którzy pomogli zainaugurować rok Chemnitz jako Europejskiej Stolicy Kultury w 2025 roku. Dwa lata wcześniej świętowali 40. rocznicę istnienia podczas „Chemnitz Swings” na Seeberplatz, a w 25. rocznicę dołączył do nich Dieter Gronau, były gwiazdor trębacza Fips Fleischer Big Band.
Założycielem i liderem zespołu jest Ralph Winkler, grający na saksofonie tenorowym i klarnecie. Towarzyszą mu Andrey Kogan na trąbce i Johann Klein na puzonie oraz wokalista. Sekcję rytmiczną tworzą Tom Haberland na gitarze, Gunter Bünger na basie i Udo Schnabel na perkusji.
Saksofon tenorowy nadaje sekstetowi jego charakterystyczne brzmienie. Podczas gdy klasyczny dixielandowy front wznosi klarnet, tenor dodaje ciepły, przydymiony głos środkowy między trąbką a puzonem. Kiedy Ralph Winkler przechodzi na klarnet, muzyka nabiera bardziej nowoorleańskiego charakteru. Gitara zastępuje banjo, a szarpany bas dodaje swingującego charakteru.
Ich idolami są Louis Armstrong, Kid Ory, Jelly Roll Morton i Bix Beiderbecke, ale także Glenn Miller i Duke Ellington. W związku z tym ich repertuar jest szeroki, od „Ice Cream” i „Alexander's Ragtime Band” po „In the Mood”, „Mack the Knife” i „Hello Dolly”. Zespół gra te chwytliwe utwory z humorem i bez obawy o swoją popularność. W utworze „In the Mood” sam saksofon tenorowy niesie słynny riff, który w wersji Glenna Millera gra cała sekcja saksofonów, podczas gdy trąbka i puzon zapewniają akcenty pomiędzy nimi.
Zespół jazzowy ma długą historię związaną z Dreznem. Grali w piwnicy jazzowej „Tonne” i hotelu Schloss Eckberg, a od wielu lat są stałymi gośćmi Festiwalu Dixieland. Z okazji 50. rocznicy festiwalu odbyli rejs parowcem kołowym „Diesbar”, jedynym statkiem we flocie drezdeńskiej nadal napędzanym węglem. Ponadto oferują wycieczki po zamkach nad Łabą, występy w zamku Augustusburg w Rudawach oraz koncerty w trzech miastach partnerskich Chemnitz: Miluzie, Wołgogradzie i Uściu nad Łabą. Każdy, kto usłyszy zespół na pokładzie, usłyszy, jak dobrze saksofon tenorowy komponuje się z rytmem parowca kołowego.