Megafon należy w Sunshine Brass do podstawowego wyposażenia, na równi z trąbką, klarnetem, saksofonem, puzonem, banjo, sousafonem i perkusją. Kierunek jest więc jasny: ten zespół gra tam, gdzie są ludzie. Raz występuje na scenie ze sprzętem nagłośnieniowym, innym razem gra pośród publiczności na stołach i ławkach, a kiedy indziej dyskretnie towarzyszy uroczystej kolacji w tle.
W 2001 roku pięciu zaprzyjaźnionych muzyków z Suhl wyruszyło, by zdobywać sceny i estrady swojej turyńskiej ojczyzny. Dziś jest ich sześciu. Swoją muzykę nazywają ręcznie robioną i Finest Street Jazz, a wszelkie podkłady odrzucają. Członkowie zespołu mają doświadczenie z klasyki, big-bandu, show, gali oraz muzyki dętej i rozrywkowej, a tę wszechstronność słychać w ich programie.
W repertuarze znajduje się szeroki wachlarz utworów – od tradycyjnego dixielandu przez znane na całym świecie klasyki aż po własne przeboje. Frontline z trąbką, klarnetem, saksofonem i puzonem jest szerszy niż w klasycznym zespole z Nowego Orleanu, dzięki czemu aranżacje mogą łączyć wielogłosowe partie instrumentalne z improwizacją zbiorową. Banjo i sousafon utrzymują marszowy puls, perkusja nadaje akcenty i breaki. Megafon służy zespołowi do zapowiedzi, śpiewu i sporadycznych okrzyków, które brzmią jak z tuby gramofonu.
Przez wiele lat muzycznym spiritus movens był Karl-Heinz Franz, puzonista, gitarzysta, banjista i współzałożyciel zespołu. Zmarł w czerwcu 2023 roku w wieku 85 lat. Sunshine Brass nadal gra jego aranżacje i, jak mówią muzycy, niesie je dalej w świat dixielandu.
Z Dresden zespół łączy bliska więź. Od 2006 roku regularnie występuje podczas Dixieland-Festival, na Jazzmeile w centrum miasta, podczas rodzinnego dnia w zoo oraz na parowcach kołowych. We wrześniu 2020 roku, gdy wiele scen było zamkniętych, zagrał w ogródku piwnym Schillergartens w Blasewitz na zakończenie cyklu „Künstler für Künstler”, który wspierał niezależnych muzyków. W zapowiedzi nazwano ich wówczas ulubieńcami Dixieland-Festival. Kiedy sousafon rusza do marszu, a klarnet nad nim wygrywa trele, publiczność zwykle podąża za nimi bez żadnych objazdów.
