Podróżujące Janes

Zanim zespół Traveling Jane zagrał pierwszą nutę, w powietrzu unosiło się słowo. Około 1900 roku w Ameryce „Traveling Jane” odnosiło się do kobiet pracujących na kolei lub w wodewilowych przedstawieniach namiotowych, przemieszczających się z miejsca na miejsce. W 2023 roku szkocko-amerykańska piosenkarka Ali Affleck założyła w Londynie międzynarodowy, wyłącznie żeński zespół i przyjęła to slangowe określenie jako swoją nazwę, pewnie i z przymrużeniem oka.

Muzyka pochodzi z tej samej epoki. Rdzeń stanowią ragtime, wczesne amerykańskie piosenki pop, blues i tradycyjny jazz – utwory, dzięki którym Ma Rainey i Bessie Smith znalazły swoją publiczność i które rozsławiły Louisa Armstronga, Jelly Rolla Mortona i Sidneya Becheta. The Janes nie chcą tworzyć pastiszu. Odarli je z blasku Wielkiego Gatsby'ego i zagrali te utwory surowo, zabawnie i bezczelnie, tak jak musieli pracować w namiotach podróżnych.

Skład jest elastyczny. Katie Cavera z USA gra na banjo i gitarze. Amanda Lee z Singapuru często gra na pianinie, Danielle Price na tubie, a Aurélie Tropez z Francji na klarnecie i saksofonie. Emily Asher dołączyła do nich na puzonie podczas JazzAscona 2026. Sam Affleck śpiewa, gra na tarce i perkusji oraz dowcipnie prowadzi publiczność przez program.

Brzmienie emanuje z tej mieszanki. Tuba i banjo zapewniają radosny, dwutaktowy rytm lat 20., fortepian wypełnia go ragtime'owymi figurami, a klarnet zdobi linię wokalną. Wokal Afflecka niesie w sobie bluesowy materiał wielkich wokalistek, a także żartobliwe, nowatorskie numery z tamtej epoki.

Z pracy nad wczesnym amerykańskim repertuarem narodził się drugi projekt. Muzyczki odkryły powiązania między Ameryką Północną, krajami celtyckimi i Anglią, a podczas Edinburgh Tradfest zaprezentowały stare pieśni ludowe z USA, Kanady i Wysp Brytyjskich, z Gill Hunter na akordeonie i Hannah-Rose Dexter na kontrabasie.

Wczesny koncert w londyńskim barze Nightjar zagrali z Enrico Tomasso jako gościnnym trębaczem. Od tego czasu Traveling Janes występują w klubach i na festiwalach od Szetlandów przez Glasgow po Ticino. Ich program opowiada historię jazzu, w której główne role należą do kobiet scen wędrownych.