Gdy jazzowy walc nagle nabiera tempa techno, a calypso nagle wpada w metrum 5/4, zazwyczaj za nim stoi Micha Winkler. Ten puzonista od ponad 25 lat kieruje Dresden Big Band, aranżując, komponując i dowcipnie prowadząc ich koncerty. Orkiestra wyewoluowała z big bandu Konserwatorium im. Heinricha Schütza w Dreźnie, które Winkler wówczas odbudował. Orkiestra szkolna stała się zespołem, który dał początek wielu współczesnym, uznanym muzykom.
Winkler urodził się w Miśni w 1972 roku i rozpoczął naukę gry na puzonie jazzowym, aranżacji i kompozycji w Uniwersytecie Muzycznym im. Carla Marii von Webera w Dreźnie w 1991 roku, pod okiem m.in. Hansa Hombscha, Henry'ego Walthera i Rainera Lischki. Następnie ukończył kurs mistrzowski Jiggsa Whighama w Berlinie. Od czasu wizyty w Nowym Orleanie zafascynował się rytmami tego miasta, co widać w jego aranżacjach: są bardziej taneczne, melodie bardziej chwytliwe, a sekcja rytmiczna bardziej wyrazista.
W orkiestrze gra obecnie około 20 muzyków – ambitnych amatorów i profesjonalistów w każdym wieku. Sekcja puzonów, składająca się z trzech puzonów tenorowych i jednego basowego, jest szczególnie imponująca. Wykonują chorały, takie jak w wersji „Over the Rainbow”, z taką samą pewnością siebie, jak ostre riffy funkowe, a w ich składzie znajduje się kompozycja Winklera „Zug-Riff”. Kwartet puzonowy występuje również osobno jako „Dresden Bones”, z Winklerem grającym na tubie.
Ich repertuar obejmuje utwory od Glenna Millera, Counta Basiego i Benny'ego Goodmana po Petera Herbolzheimera, a także soul i funk à la Stevie Wonder. Zespół wystąpił ponad 500 razy na festiwalach, konkursach, w klubach, a często także na imprezach swingowych.
Lista gości jest imponująca. W 2018 roku zespół nagrał płytę „Triple Step” z Pascalem von Wroblewskim. Gunther Emmerlich śpiewał z nimi na festiwalach miejskich i w amfiteatrze Senftenberg, a w 2019 roku również na gali z okazji swoich 75. urodzin, transmitowanej przez stację MDR. Podczas Drezdeńskich Dni Jazzu w 2021 roku zagrali z Barbarą Dennerlein, a w 2022 roku z Jamesem Morrisonem, który wcześniej poprowadził dla zespołu kurs mistrzowski. W 2025 roku stworzyli program pieśni łużyckich w stylu big bandowym z wokalistką Leną Hauptmann.
