Pierwszy Dixietram w Poniedziałek Zesłania Ducha Świętego łączy to, co zazwyczaj jest nieco oddzielone na scenie koncertowej: zespół i jego goście. Sunshine Brass gra w samym środku tramwaju. Trąbka, klarnet, puzon i sekcja rytmiczna nie towarzyszą im jako akompaniament, ale stanowią centralny punkt tej jazzowej trasy.

Sześciu muzyków z Suhl doskonale zna ten format. Są częścią festiwalu od 2006 roku i stanowią trzon Dixietram. Trębacz Sven Viertel założył zespół w 2001 roku i do dziś go prowadzi. Trąbka i flugelhorn, klarnet i saksofony, puzon, banjo, suzafon i perkusja – wszystkie te instrumenty łączą się tutaj. Suzafon zapewnia bas, banjo rytm, a instrumenty dęte niosą melodie. Cała szóstka śpiewa również.

Nawet megafon jest częścią wyposażenia. Wykorzystanie tramwaju jako miejsca koncertu nie oznacza, że ​​zespół musi umniejszać swoje muzyczne możliwości.

.

Gdy instrumenty milkną, Ekkehart „Ekki” Garten przejmuje pałeczkę. Jest zarówno gospodarzem, jak i dyrygentem, wnosząc na scenę jazzową własne spostrzeżenia: opowieści o swoim rozwoju, informacje o festiwalu i anegdoty z jego historii. Dzięki temu muzyka pozostaje w centrum uwagi nawet w przerwach. Sunshine Brass pozwala instrumentom mówić za siebie, a Ekki dodaje własne historie o festiwalu i jego otoczeniu.

Podróż to jednak nie tylko opowiadanie historii i muzyka. Podczas postoju serwowane są przekąski i napoje, po czym zespół przenosi się w inne miejsce w wagonie. Pasażerowie pozostają na swoich miejscach, a muzycy zajmują inne pozycje. Ci, którzy wcześniej siedzieli dalej, teraz są bliżej. Ta zmiana jest częścią koncepcji i daje każdemu możliwość doświadczenia zespołu z bliska.

Na początek tras koncertowych festiwalu jazzowego powstaje ruchoma sala koncertowa. Bliskość to nie tylko kwestia wyboru miejsc siedzących: Sunshine Brass zadba o to, aby muzyczne otoczenie zmieniało się w trakcie koncertu.