Lider zespołu zasiada również za perkusją. Thomas Henkel jest główną siłą napędową werbalną w Sunshine Brass – ale podczas koncertu w salonie, historia na scenie nie jest wyłącznie jego sprawą. Cały zespół z Suhl staje się częścią akcji, czy tego chce, czy nie. Dixieland i swing spotykają się tu z dowcipnymi dialogami i teatralną formą, w której publiczność również może odnaleźć swoje miejsce.

Kanapa jest częścią scenografii. W teatrze dziedzińcowym Hoppego scena jest urządzona jak salon; czasami goście siedzą na niej podczas spektaklu, a czasami tańczą. Typowy podział między sceną gry a widownią staje się płynny. Muzycy nie stoją po prostu przed publicznością, ale sami stają się aktorami w tej historii. Muzyka nie jest jedynie tłem, ale integralną częścią spektaklu.

Sunshine Brass organizuje tu koncerty w salonie od 2024 roku. Wszystkie poprzednie wieczory były wyprzedane. Teatr wnosi do tego formatu własną historię: Rolf Hoppe założył go w 1995 roku w dawnej stodole w drezdeńskiej dzielnicy Weißig. Tam, gdzie zazwyczaj wystawiane są sztuki, muzycy i ich goście znajdują teraz wspólny salon.

Fortepian dodaje kolejną muzyczną perspektywę. Przed koncertem i w przerwie Ulrike Hausmann zagra boogie-woogie i bluesa, głównie własne kompozycje. Drezdeńska pianistka uzupełnia brzmienie zespołu Sunshine Brass solowym fortepianem. Oznacza to, że nie tylko dwa zespoły występują obok siebie: oprócz zespołu, który ma swoją sceniczną obecność, jest też muzyk, którego wkład kształtuje zarówno początek, jak i przerwę.

Istnieje również historyczny związek między tą muzyką a salonem. Podczas przyjęć czynszowych w latach 20. XX wieku muzykę fortepianową grano w prywatnych mieszkaniach w dużych amerykańskich miastach; opłaty za wstęp pomagały gospodarzom opłacić czynsz. Muzyka Hausmanna ma zatem wyraźny związek z domem. W Hoppe's Hoftheater jest to element wieczoru, w którym kanapa jest równie ważnym elementem koncepcji, co dixieland, swing i dowcipny perkusista.