Kanapa nie stoi tu z boku wydarzeń. Jest w samym środku, na scenie Hoppes Hoftheater. Niekiedy goście siadają tam podczas programu, czasem na scenie tańczy się. Na koncertie w salonie z Sunshine Brass publiczność nie zawsze pozostaje tylko po drugiej stronie. Sama może stać się częścią historii.

Zespół z Suhl przynosi ze sobą dixieland i swing – oraz perkusistę, który ma do powiedzenia nie tylko coś muzycznie. Thomas Henkel jest głównym oratorem Sunshine Brass. Jednak historia nie jest wyłącznie jego sprawą: wciągnięty zostaje cały zespół, dobrowolnie lub nie. Muzycy nie dostarczają więc jedynie muzyki do teatralnej formy. Sami należą do spektaklu, który łączy grę słów z koncertem.

Salon na teatralnej scenie to do tego odpowiedni punkt wyjścia. Nie traktuje zbyt sztywno znanego porządku sali i sceny. Tam, gdzie stoi kanapa, goście mogą stać się także aktorami; z typowego dystansu między zespołem a publicznością powstaje wspólna przestrzeń gry.

Rolf Hoppe założył prywatny teatr w 1995 roku w dawnej stodole w Dresden-Weißig. Od 2024 roku koncert w salonie odbywa się tutaj, zawsze z Sunshine Brass. Dotychczasowe wieczory były wyprzedane. Dla tej formy Hoftheater jest więc od dawna czymś więcej niż przypadkowym adresem: scena urządzona jak salon należy do jego historii.

Przed koncertem i w przerwie przy fortepianie zasiada Ulrike Hausmann. Piani-stka z Drezna gra boogie-woogie i bluesa, przede wszystkim własne kompozycje. Obok brzmienia zespołu wyraźnie wybrzmiewa więc fortepian solowy. Ma to też związek z mieszkaniem: podczas Rent Partys w latach 20. XX wieku w prywatnych mieszkaniach amerykańskich miast grano na fortepianie. Dochód z biletów pomagał gospodarzom opłacić czynsz. Występy Hausmann nawiązują zatem do muzyki, która również miała swoje miejsce w salonach — zanim Sunshine Brass przejmie sceniczny salon z dixielandem, swingiem i słowną finezją.